กระทือ

กระทือ

กระทือ เป็นพืชล้มลุกอายุหลายปี มีเหง้าอยู่ในดิน เปลือกของเหง้า สีน้ําตาลแกมเหลือง เนื้อในสีเหลือง มีกลิ่นหอม ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปใบลักษณะใบหอกแกมขอบขนาน กว้าง 5 ถึง 10 เซนติเมตร ยาว 15 ถึง 30 เซนติเมตร ดอกเป็นช่อ แทงออกมาจากเหง้า กลีบดอกสีขาว กลีบเลี้ยงสีแดง ผลเป็นผลแห้ง คนอีสานมีความคิดการกินของกินสมุนไพรอย่างถ่องแท้ ก็เลยนิยมนำดอกกระทือมาต้มรับประทานกับป่นหรือแจ่ว ช่วยขับลม ช่วยสำหรับการย่อย ได้อย่างดีเยี่ยม

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Zingiber Zerumbet Smith
ชื่อสามัญ : กระทือ กระทือป่า กะแวน กะแอน เฮียงแดง

วิธีการปลูก

กระทือ ตามธรรมชาติจะแพร่กระจายประเภทด้วยการแตกหน่อ รวมทั้งการงอกของเม็ด แต่ว่าการแพร่กระจายประเภทจะใช้การแตกหน่อใหม่เป็นหลัก

ประโยชน์ สรรพคุณ และการนำไปใช้

รากและเหง้ากระทือ – แห้ง ต้มน้ําดื่ม แก้ไข้ บํารุงน้ํานมและขับลม แก้ไข้ บํารุงน้ํานมและขับลม

เหง้าและรากกระทือ – สด ขนาดเท่าหัวแม่มือ ๒ หัว (ประมาณ ๒๐ กรัม) ย่างไฟ พอสุกตํากับน้ําปูนใส คั้นเอาน้ําดื่มเวลามีอาการ รสขมขึ้นเล็กน้อย ช่วยขับลม แก้ปวดมวนแน่นท้อง แก้บิด และบํารุงน้ํานมในสตรีมีครรภ์